چهارشنبه 12/4/1387 ساعت 2:50 عصر

+ دلتنگم

دلم تنگ است در اين شبها يقين دارم که مي داني

صداي غربت من را ز احساسم تو مي خواني

شدم از درد و تنهايي گلي پژمرده و غمگين
ببار اي ابر پاييزي که دردم را تو مي داني

ميان دوزخ عشقت پريشان و گرفتارم

چرا اي مرکب عشقم چنين آهسته مي راني

تپش هاي دل خستم چهبي تاب و هراسانند

به من آخر بگو اي دل چرا امشب پريشاني

دلم درياي خون است وپر از امواج بي ساحل

درون سينه ام آري تو آن  موج هراساني

هماره قلب بيمارم به ياد تو شود روشن 

چه فرقي مي کند اما، تو که اين را نمي داني.