سه‏شنبه 22/12/1385 ساعت 2:6 صبح

+ مرا نمي فهمي

ز عشق روزگار من ،تو بهترين نشانه اي

              تو باغ و گلشن مني ، تو بهترين بهانه اي

                            تو عشق جاودان من ، تو ماه آشيان من

                                       تو ساز من ، تو سوز من ، تو بهترين يگانه اي

                                            کلام دل حلاوتي ، پيام دل بشارتي

                                               به هر کجا که بنگرم ، تو بهترين جوانه اي

به کوه و دشت و بوستان ، به ماه و اختر و زمان

           تو عشق جاودانه اي ، تو بهترين جوانه اي

                           شکوه آرزوي من ، اگر ببار نياورد

                                     تو اي نهال آرزو ، تو بهترين جوانه اي

                                            تو پاره تن مني ، تو عشق جاودان مني

                                                      پرنده دل مرا تو بهترين ترانه اي

بي آنکه بدانم در پس خاطرات کهنه و پوچ تو گم شدم

بي آنکه بدانم , با رفتن تو , خالي شدم از هر چه لبخند و پر شدم از هر چه اندوه

شايد نمي داني

بي آنکه بخواهم , پشت پنجره اي خالي از عبور تو , بي صدا و بي رمق شدم

مي خواهم بداني که

بي آنکه بخواهم

روزهاست با زندانبان سکوت  و انتظار همنشين شدم

روزهاست , با باران و بغض و اشک , همصحبت و هم صدا شدم

مي دانم که تو  مرا نمي فهمي

 .....مي دانم , خوب مي دانم